Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΙΣ 30 & 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Η Εφορευτική Επιτροπή ανακοινώνει ότι η έκτακτη Γενική Συνέλευση της 24 ης Ιανουαρίου 2012, συνεχίζεται τη Δευτέρα, 30 και την Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012 με την ψηφοφορία επί των προτάσεων, οι οποίες κατατέθηκαν.
Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στο Μέγαρο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) από τις 08.00 το πρωί έως τη Δύση του Ηλίου (17.45) της Δευτέρας, 30 και της Τρίτης, 31 Ιανουαρίου 2012.
Οι συνάδελφοι καλούνται να επιλέξουν ΜΙΑ μόνο πρόταση από τις τρεις και να την τοποθετήσουν στο φάκελο που θα παραλάβουν από την Εφορευτική Επιτροπή.
Για να εγκριθεί μια πρόταση απαιτείται να λάβει το μισό +1 των ψήφων επί των ψηφισάντων (τακτικών και ταμειακώς εντάξει μελών) που θα μετέχουν στην ψηφοφορία.
Οι προτάσεις-ψηφοδέλτια, οι οποίες θα τεθούν υπό ψήφιση είναι οι εξής, κατά σειρά κληρώσεως, που διενήργησε η Εφορευτική Επιτροπή:..

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (ΠΡΟΤΑΣΗ Α’)
Η Γενική Συνέλευση ΕΣΗΕΑ, σε συντονισμό με όλους τους εργαζόμενους που υφίστανται τις καταστροφικές συνέπειες των Μνημονίων και αντιπαλεύουν την πολιτική της κυβέρνησης, της Τρόικας και των εργοδοτών, εξουσιοδοτεί το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης:

- Να διεκδικήσει τη διαπραγμάτευση και υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης, με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν οι προηγούμενες ΣΣΕ. Διεκδικούμε τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και το πάγωμα των απολύσεων, την επαναπρόσληψη όσων απολύθηκαν κατόπιν άρνησής τους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας, την υπεράσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και των ανέργων.

- Να οργανώσει για το σκοπό αυτό απεργιακό αγώνα διαρκείας, σε συντονισμό με όλες τις Ενώσεις του Τύπου.

- Να απευθύνεται στη διάρκεια του αγώνα αυτού σε όλη την κοινωνία, καλύπτοντας το κενό ενημέρωσης με εναλλακτικά μέσα των εργαζομένων στα ΜΜΕ – διαδίκτυο, ραδιόφωνο, εφημερίδα, ακόμη και τηλεόραση.

- Στο πλαίσιο αυτού του αγώνα το Διοικητικό Συμβούλιο καλείται να αξιοποιήσει και κάθε θεσμικό μέσο υπέρ των εργαζομένων.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (ΠΡΟΤΑΣΗ Β’)
1. Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι και γενικότερα οι εργαζόμενοι, δεν ευθύνονται ούτε για την κρίση του συστήματος, ούτε για την «κακοδιαχείριση» των επιχειρήσεων και τα χρέη τους. Εργοδοσία, κυβέρνηση, ΔΝΤ, ΕΕ χτυπούν συντονισμένα τους εργαζόμενους. Θέλουν όσο το δυνατόν λιγότερη χασούρα για το κεφάλαιο και να φορτώσουν τη ζημιά στους εργαζόμενους. Αξιοποιώντας την κρίση περνούν μέτρα που κάνουν ακόμα πιο φτηνή την εργατική δύναμη, ακόμα πιο μεγάλη την εκμετάλλευση.

2. Η διέξοδος βρίσκεται στο συλλογικό αγώνα. Τα εντεινόμενα προβλήματά μας ως εργαζόμενοι στα ΜΜΕ είναι άρρηκτα δεμένα με το μεγάλο πρόβλημα της ουσιαστικής και ολόπλευρης ενημέρωσης, από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων, αφού η μεγάλη πλειοψηφία των ΜΜΕ στηρίζει την κυρίαρχη πολιτική. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά την πολιτική που προστατεύει τους κεφαλαιοκράτες και επιβάλλει βαριές θυσίες στους εργαζόμενους και το λαό.

3. Διεκδικούμε αιτήματα στη βάση των σύγχρονων αναγκών και συνολικά για όλα όσα καθορίζουν τη ζωή μας ως εργαζόμενους:

-Κάτω τα χέρια από τις ΣΣΕ. Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων! Κατάργηση κάθε μορφής ατομικής και επιχειρησιακής σύμβασης ή συμφωνίας.

- Kαταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους.

- Κατάργηση όλων των αποφάσεων για μειώσεις αποδοχών στα δημόσια ΜΜΕ και να ισχύσουν οι κλαδικές συμβάσεις.

- Στα διαδικτυακά μέσα να κατοχυρωθεί η δημοσιογραφική εργασία με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Μέσω των νέων ΣΣΕ να κατοχυρωθεί η εφαρμογή τους για όσους εργάζονται σε τέτοια Μέσα που ανήκουν σε Ομίλους ΜΜΕ.

- Κατάργηση όλων των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων (ΔΠΥ κ.λπ.) και μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Κατάργηση της απλήρωτης και «μαύρης» πρακτικής εξάσκησης. Η εξάσκηση να γίνεται με πλήρη δικαιώματα.

- Κατοχύρωση της πλήρους και σταθερής εργασίας για όλους. Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ.

- Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Επίδομα ανεργίας όσο διαρκεί η ανεργία και να υπολογίζεται ο χρόνος αυτός ως συντάξιμος.

Δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανέργους και τις οικογένειές τους. Αναστολή πληρωμών των δανείων.

- Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Όριο συνταξιοδότησης 60 έτη για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες.

ΣΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ:
Να ξεδιπλωθούν ουσιαστικοί, κλιμακούμενοι και δυναμικοί αγώνες ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ, σε συντονισμό με τους εργαζόμενους όλων των άλλων ειδικοτήτων και πανελλαδικά, με αιχμή την υπεράσπιση των ΣΣΕ. Να υποχρεώσουμε τις εργοδοτικές οργανώσεις να συνυπογράψουν νέες, που θα κατοχυρώνουν όλα τα δικαιώματά μας.

Σε κάθε χώρο δουλειάς, να συγκροτηθούν επιτροπές αγώνα, να ενισχυθούν αποφασιστικά οι συλλογικές διαδικασίες, η συσπείρωση και η αλληλεγγύη των εργαζομένων, η ενότητα δράσης. Αυτή είναι η δύναμή μας που θα επιβάλει το δίκιο μας.

Αλλά, κυρίως, θα διασφαλίσει την τήρηση των συμβάσεων στην πράξη, θα εμποδίσει τις απολύσεις, θα αποκρούσει τα εκβιαστικά διλήμματα που θέτει η εργοδοσία, θα ξεπεράσει προβλήματα όπως κατάργηση υποχρεωτικότητας εφαρμογής των ΣΣΕ κ.λπ.

Καλούμε το ΔΣ να δρομολογήσει άμεσα τις διαδικασίες, για να γίνουν μέλη της ΕΣΗΕΑ όλοι οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι που ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ σε Μέσα (εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, διαδίκτυο κ.λπ.), ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση και χρόνο προϋπηρεσίας και ταυτόχρονα να εκκαθαρίσει το μητρώο, με βάση το καταστατικό, διαγράφοντας όλους εκείνους που κατέχουν, ή συμμετέχουν σε εταιρείες και επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ (ΠΡΟΤΑΣΗ Γ’)
Εξουσιοδοτούμε το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, να προχωρήσει σε διαπραγμάτευση με τους εργοδότες, με προθεσμία 15ημέρου για την υπογραφή διετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, προσαρμοσμένης στις ανάγκες των εργαζομένων.

Η διαπραγμάτευση θα αφορά αποκλειστικά στις αμοιβές, με πιθανή μεσοσταθμική μείωση, ταυτόχρονη προστασία των θεσμικών, με έμφαση στη διατήρηση του 13 ου και 14 ου μισθού.

Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, να προχωρήσει σε στοχευμένες κινητοποιήσεις (ακόμη και διαρκείας) στα ΜΜΕ που δεν καταβάλουν έγκαιρα αξιοπρεπείς αμοιβές και ασφαλιστικές εισφορές.

Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Σε μία από αυτές τις ημερίδες, πριν δύο χρόνια, είχα προτείνει δημόσια στην ΕΣΗΕΜΘ αλλά και στις άλλες ενώσεις εργαζομένων στα ΜΜΕ να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να ξεκινήσει το μεγάλο πείραμα των συνεταιριστικών σχημάτων. Πήγαινα κι ένα βήμα παραπέρα: οι Ενώσεις να μετεξελιχθούν οι ίδιες σε συνεταιριστικά, μη κερδοσκοπικά σχήματα ενημέρωσης.

Η συζήτηση δεν πήγε παραπέρα. Ισως δεν ήταν ακόμη ώριμα τα πράγματα. Υπήρχαν σπουδαιότερα (;;;) να τρέξουν.

Και έτσι φτάσαμε μέχρι εδώ. Σε έναν ανελέητο πόλεμο μέσα στα ΜΜΕ. Με τους δημοσιογράφους να αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας και της  οικονομικής και επαγγελματικής εξουθένωσης μαζικά πλέον.

Τον τελευταίο καιρό η παλιά εκείνη συζήτηση αναζωπυρώθηκε.

Τέθηκε ανοιχτά στις συνελεύσεις εργαζομένων της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ.

Εχουν γίνει σχετικές συζητήσεις, απ’ ό,τι μαθαίνω και στην ΕΣΗΕΑ.

Χθες, με αυτή την επίκαιρη ερώτηση του Β. Μουλόπουλου για την κρίση στα ΜΜΕ, το θέμα των συνεταιριστικών ενημερωτικών σχημάτων μπήκε στη Βουλή και άνοιξε τον δημόσιο διάλογο:

Ποια κίνητρα θα δοθούν στους συντάκτες και τους εργαζόμενους στην ‘’Ελευθεροτυπία’’’, αλλά και όχι μόνο σε αυτούς, αλλά και σε όσους δημοσιογράφους, τεχνικούς, φωτογράφους και εικονολήπτες είναι άνεργοι,  και το επιθυμούν ή προσανατολίζονται σε μια τέτοια λύση, προκειμένου να ιδρυθούν και να πραγματοποιήσουν τα πρώτα βήματά τους, συνεταιριστικής μορφής, ενημερωτικά σχήματα, διατηρώντας και τίτλους, υποδομή και περιουσιακά στοιχεία των έως σήμερα υπό απειλή οριστικού κλεισίματος, ΜΜΕ;

…ρωτάει ο βουλευτής.

Δεν ξέρω αν θα του απαντήσουν οι ερωτώμενοι υπουργοί. Αν μπορούν και αν θέλουν να του απαντήσουν.

Αμφιβάλλω!

Το θέμα είναι να το απαντήσουμε εμείς!

Καιρός είναι!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

The co-op model is one to watch in 2012.

I read about it here on Nieman Lab, and this is one of the most interesting ideas I’ve read about in the future-of-news space in quite some time. I’m interested to see how it plays out.

The world of journalism has changed dramatically since social media became a daily way of communication in commerce and social alike. It overlapped and encompassed traditional media for a number of progressive and developmental reasons. This can mainly be attributed to:

Democratic platform of speech: everyone has the chance to publish any media they want on the internet with an equal opportunities status as anyone else, writer or not by profession.

Unlimited audience access: thanks to technological development in terms of smartphones and iPads, journalistic content can accessed anywhere and at any time regardless of demographics or timeframes.

Global reach: content once on the internet, is the universal property of anyone who has internet access. This means that any publication online need not be specific to the area it’s content provider comes from. It can be applicable to the world.

Economic saving: social media is dramatically cheaper than traditional print publications and therefore is appealing to any level of journalist whether they write for the New York Post or have a tiny niche blog then tend to. Money is after all, the universal language. 

Real time broadcasting: immediacy and real time are the only time to seriously consider today in media. Stories need to accessible almost as they are unravelling so that the audience may be as involved as possible to the situation in order for it to be relevant to them and worth their attention which is so divided due to daily information overload.

Interactive possibilities: social media encourages commentary, shares and likes on journalistic content. In fact this how businesses are measuring their progress and assessing their online marketing campaigns.

Cross platform integration: with all the various types of social media designed to work together so that a vast range of platforms may be utilised to cover a large surface areas with the content in different forms. This will turn an otherwise two-dimensional piece of media into a multi-dimensional work that can be accessed through Facebook, Twitter, a blog etc in such a way that encourages the audience to track the same content using all the above.

So what will journalism look like in the future?

1. Dramatically different. Journalists will become multimedia operators if they want to remain relevant and successful. They will have to be more open minded and more able to compose content in a variety of different ways from traditional print to viral video. They will become a spokesperson of what will essentially be considered only their opinion even if they are representing an agency. This is because due to the democratic nature of the internet, the voice of the journalist will be one of thousands. Within agencies contributors will not only be on the payroll, they will be readers too. Trust will be reinstalled in the media based on online relationships and reputations of the writer themselves and their interaction with the audience. Traditional media has lost much of its trust due to its closed door policy on those who were not a part of the media as an institution or the government itself. Restrictions, propaganda and censorship has tainted the reputable perception of traditional media in comparison with digital media.

By KEN DOCTOR

There’s an algorithm out there, we can be sure. It’s got all the components of business success for news-creating companies, each value carefully computed and relational to the others. Yet, approaching 2012, the algorithm hasn’t been found. We have but shreds of numbers, beacons of numerals that portend models, but can’t prove them out.

2011 has been a remarkable year. We can point to three major phenomena that profoundly changed the news landscape this year. Each offers up its own half-formed metrics for that magic formula in process, and each has dramatically changed the possibilities of news, each largely positive:

• The transcendant transformative age of the tablet: The first real replacement device for print swept aside doubters, netbooks, and much conventional wisdom before its second birthday. More than one in 10 American adults owns one, with that number likely to more than double in the next two years. Those owners are readers, spending lots of time with news, single brands, and longer stories. (“The newsonomics of the missing link“)
• The dawn of digital circulation: Forget “paid content.” Forget “paywalls.” It’s the back-to-the future age of circulation: paying for news and magazines that we depend on, no matter how they are delivered to us. All-Access reinforces our relationship with news and magazine brands we like; ubiquitous access (print, online, tablet, smartphone, soon connected TV) allows us to justify paying for convenience as much as the content itself. Publishers are still experimenting with how to get the paid proposition right, but those that do now have a potent second digital revenue source — and that’s a business advantage digital-only competitors lack.
• Social curation joins editorial curation: We knew that Facebook, in particular, and “social” more generally — including Twitter, LinkedIn, most-emailed lists and our own individual sharings — were changing how we all decided what to read. Now, though, social curation is being built into the best publishing models. Why should each of our own personal quests be a virgin start-from-scratch idea when many consumers/searchers/researchers/shoppers (some of them people like us) have tread there before? So social intelligence, gleaned from mountains of data, is becoming a required part of the companies’ product development and consumer experience. Facebook is in the catbird’s seat as that world develops.

Those three game-changing phenomena offer major drivers of change — but not models. For publishers, the near-term is just getting harder and harder; witness Media General’s major cuts of this week in Tampa (16 percent workforce reduction) and elsewhere. Major cuts are happening this month and into January, as publishers gird for another 5-12 percent decline in ad revenues. Continuing profitability can only be achieved by cutting.

Publishers, publicly or not, are embracing the Digital First mantra of John Paton and Clark Gilbert, the industry’s dynamic duo, who put on another show at BIA/Kelsey this week. Everyone’s into the deconstruction/reconstruction of their companies; some are faster, more adroit, and more public about it.

As that reconstruction moves forward, the new magic formula may seem simple: reconfigure costs and revenues. Yet, working the in-between — most publishers still depend on print for 80 percent of their revenues — is hardly formulaic. Building the new cost structure and the new revenue structure, in tandem, with changing audiences and advertising spending habits, is the fixing-the-moving-car-at-65 MPH scenario publishers face.

With that speeding car in mind, let’s look at some of the numbers that will go into that magic formula, when it’s finally perfected. Mix, match, blend, and extrapolate:

5-15 percent: That’s the percentage of many news sites monthly unique visitors that drive half or more of their pageviews. That’s a jaw-dropping number, and one that news companies are just beginning to acknowledge — privately. Why be quiet about it? Look at the annual reports and quarterly financial disclosures of the public companies; they trumpet uniques and pageviews. Yet in the age of news ubiquity, we’ve reached near-infinity in pageviews and of ad inventory. Is there much meaning left to one random web visitor hitting one random web page, courtesy of Google or Facebook, some time in any given month? Not much. Yet, that’s what most people still point to publicly. Privately, the question is the 5-15 percent. These are your customers. How much will they pay for access? How much more valuable are they to targeting advertisers, given you know much more about their reading and shopping habits? The metric needed: How much does a core customer yield annually, and in a lifetime? Then: How do I most efficiently find and convert more of them?

35 percent: That’s the percentage of print readers who will transition to tablet-only by 2014, believes one prominent news company, which is using that forecast in its business planning. High? Low? What’s your number?

$544 a year: That’s a Newspaper Association of America number (from 2009) for the revenue value per unit of Sunday circulation. What will a tablet customer be worth, combining subscriber and ad value? Get that answer right and you can try to accelerate, or slow down, your readers’ embrace of the tablet.

10-20 percent: That’s how much of national news company traffic now comes from mobile; Facebook already says that 35 percent of its use comes from mobile. Yet, in the U.S., only three percent of digital revenue comes from mobile. That’s a huge gap — the audience is way ahead of the money — and it will be closed over the next several years. In fact, in the age of expected anywhere access, “mobile” will disappear as a category. Big issues for publishers: dividing what kinds of revenues can be wrung from tablet (now lumped into “mobile”) and from the brain extensions in our pockets and pocketbooks, the smartphone.

One billion: That’s one estimate of how many smartphones will be shipped worldwide in 2016. It’s a continuing curve upward from the almost half-billion shipped this year. U.S. smartphone penetration is about a third of cellphone owners; so there is lots of headroom for growth. (Singapore’s the first to cross the 50 percent threshold.) Big challenge for news and magazine companies: coming to terms with how to make money on that little screen: advertising, sponsorship, All-Access subs, and more.

63 million: That’s the number of smart TVs that will be shipped in 2011, up from 43.6 million in 2010. 2016 forecast: 153 million. Smart TV is just the next screen, joining the tablet and the smartphone, providing us ubiquity. When WSJ Live (“The newsonomics of WSJ Live“) — the company’s model-breaking tablet product launched this fall — it included launch partners Samsung and Vizio, leading smart TV makers. This is the beginning of the next wave.

$2.75: That’s the average ad CPM, or cost-per-thousand rate gotten, at one top 15 news sites. Average rates have been going down and are likely to continue doing so. High-targeted and high-branded (combine the two, and you’ve got the best of both worlds) audiences continue to outpace average sites and average inventory. It’s less and less good to be average.

22 percent: That’s the third-quarter increase in U.S. digital ad revenue. Digital ad growth accelerates as print declines more rapidly; in the U.S., it is now surpassing newspapers to become second only to TV. Worldwide, expect the industry to hit $80 billion this year. Within that ad spend, publishers have access to less than half: Paid search continues to be about half the market, with publishers getting only a tiny slice of it. Display/banner ads — publishers’ strongest suit — account for 23 percent of the total. Video is growing 42 percent a year. Performance-based business models (as opposed to selling impressions) now command 64 percent of the market. (Most data from IAB.) So, in all the areas of growth, news and magazine publishers are weakest. Despite uneven digital ad results reported by newspaper and magazine companies, it’s not that the money isn’t there — they just haven’t transitioned their businesses enough to compete for it.

$13 billion: That’s the amount of retail ad revenue the newspaper industry in the U.S. took in for all of 2010, and it’s down this year. Retail makes up roughly half of all newspaper companies’ ad revenue. In a new, circle-the-wagons attempt to hold on to it, ShopCo, a consortium of eight of the large newspaper companies, is building out a new local shopping portal. FindnSave, tested first by McClatchy, should be up in 250 larger markets by the middle of next year. Will it be good enough and big enough, to satisfy both consumers and merchants? (“The newsonomics of Google’s retail push“)

25 percent: So if a reader drops print and embraces the tablet, and digital access overall, how much savings can a news company achieve? It no longer has to print and deliver a paper, but it still has the costs of maintaining a staff, maintaining distribution, and maintaining a plant. So maybe it costs 25 percent less to fulfill that customer’s access? In this long interim with hybrid digital and print reading, how much of their production costs can companies cut out? The long-term question: At what point can the news industry make a major shift, as most reading becomes digital and a minority of it in print?

56.7 percent: That’s the percentage of downloaders of the Guardian’s new Facebook app who are under 24, with 16.7 percent 17 or younger. For a news industry decrying the lack of young readers and focused on aging baby boomers as the core audience, the Guardian’s early experience is phenomenal. It’s well and good to sell All-Access to long-time print readers; it’s essential to bring in new ones, and Facebook looks like a great bet.

7: Daily means seven days a week for newspapers, right? MediaNews is dropping Monday printing at some Northern California papers. Michigan remains the epicenter of the non-daily daily. Following the 2009 cuts in metro Detroit, Advance is now going digital-first with smaller papers there, with several becoming three- and four-day print “dailies.” The idea: keep 85 percent of print ad money and radically reduce print costs. Publishers take a very deep breath and hope they aren’t cutting the print cord too soon. Expect to see more of such day cuts in 2012 and beyond. It’s a hybrid strategy, and as we see its impacts — on print ad revenue and on digital reader and ad transition — we’ll have new numbers to plug into the model.

> 1 percent: Google now makes 54 percent of its revenue outside the U.S., as does Apple. Such international orientation is a major differentiator in the economy of the day, and not in the publishing and digital industries. Even The New York Times, with impressive global reach, gets only a percent or two of its revenue internationally. In the last year, we’ve seen The Independent (through Press+) selling U.S. access, PBS launching a British channel, and the Guardian relaunching an American foray. Digital media knows no national bounds, but monetizing outside home countries has been difficult. Breaking through this barrier could create significant upside for top publishers.

Storytelling journalism